Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Opactwo cystersów w Kołbaczu – zespół klasztorny pocysterski, XIII-XVI w., w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo, we wsi Kołbacz nad Płonią. Jeden z najcenniejszych zabytków architektury gotyku ceglanego na Pomorzu Zachodnim. W 1173 roku na zaproszenie Warcisława II Świętoborzyca do Kołbacza przybyli cystersi z Esrum (klasztoru filialnego opactwa Clairvaux), na północy duńskiej wyspy Zelandia. Początkowo zamierzano osadę nazwać Mera Vallis (Czysta Dolina), jednak z nieznanych bliżej powodów pozostano przy starej, słowiańskiej nazwie Kolbatz. Zalążkiem przyszłych wielkich posiadłości ziemskich był rejon Kołbacza, Rekowa, Reptowa, Strugi, Sosnówka (dzisiejsza Płonia i Śmierdnica) oraz Dąbia. Klasztor kołbacki utworzył trzy filie: 1186 w Oliwie 1280-94 w Bierzwniku 1278(?) w Mironicach W lipcu 2014 rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego zespół dawnego klasztoru cystersów w Kołbaczu został ustanowiony pomnikiem historii.