Kościół pw. Najświętszego Imienia Jezus i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół pobernardyński pw. Najświętszego Imienia Jezus i Niepokalanego Poczęcia NMP w Grodzisku Wielkopolskim – kościół wraz z klasztorem, wzniesione w 1662 roku, z fundacji Jana Leopolda Opalińskiego, kasztelana nakielskiego. Kościół konsekrowany w 1739 roku, z tego też czasu pochodzą szczyty i hełm wieży. Po kasacie ok. 1830 roku, klasztor przeznaczony został na cele szkolne, następnie w większości rozebrany. Kościół zwrócony prezbiterium na północy. Od północy i wschodu przylega do niego pozostawiona część klasztoru. Na zachód od kościoła wolno stojący budynek poklasztorny. Budowle są murowane i otynkowane, zbudowane w stylu barokowym. Część dawnego klasztoru to także budynki więzienne (obecnie zakład poprawczy), które zostały zupełnie przebudowane. Kościół – jednonawowy z transeptem i prosto zamkniętym prezbiterium, równej szerokości z nawą, za którą wieża na planie kwadratu, częściowo wtopiona w zachowane skrzydło klasztoru. Od wschodu przy prezbiterium dwie zakrystie, łączące się także z zabudowaniami klasztoru. Nawa pięcioprzęsłowa, prezbiterium dwuprzęsłowe, ramiona transeptu jednoprzęsłowe. Wewnątrz ściany rozczłąkowane wydatnymi zdwojonymi pilastrami, na gzymsach, których wsparte zwielokrotnione gurty sklepień: w nawie i prezbiterium kolebkowym z lunetami, w ramionach transeptu kolebkowo-krzyżowych.