Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Buczu

Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Buczu – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Buczu w powiecie brzeskim województwa małopolskiego. Kościół powstał w latach 1946–1947 według projektu Adolfa Szyszko-Bohusza. 15 sierpnia 1959 roku został konsekrowany przez biskupa pomocniczego diecezji tarnowskiej Karola Pękalę. Świątynie wzniesiono z cegły nawiązując do stylu neogotyckiego. Jest to budowla trzynawowa z mniejszym prezbiterium, zamkniętym trójbocznie. Po lewej stronie prezbiterium stoi kaplica, a po prawej zakrystia z emporą. Nawa nakryta jest wysokim dachem siodłowym, ze schodkowym szczytem od zachodu i wieżyczką na sygnaturkę w stylu barokowym, a nad nawami bocznymi i przybudówkami dachy są pulpitowe. Wewnątrz nawy głównej i prezbiterium strop jest kasetonowy, stropy naw bocznych są niższe, płaskie. Na ścianie prezbiterium namalowano Matkę Bożą Częstochowską w otoczeniu aniołów, a na dole są ukazani święci i błogosławieni polscy. Wokół dostrzec można ilustracje Litanii Loretańskiej. Polichromia powstała w 1958 roku i jest dziełem Pawła Mitki. W kościele znajdują się trzy ołtarze neobarokowe wykonane w 1955 roku przez Wojciecha Adamka. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Stanisława na zasuwie, a w zwieńczeniu ołtarza obraz Koronacji Najwiotszej Marii Panny. W ołtarzu umieszczono figury św. Stanisława Biskupa i św.